Calcination is een thermische behandeling van een vast chemisch verbinding waarbij het verbinding tot een hoge temperatuur wordt gebracht zonder te smelten, onder beperkte toevoer van omgevingszuurstof (d.w.z. gasvormige O2-fractie van lucht), meestal met het doel onzuiverheden of vluchtige stoffen te verwijderen en/of thermische ontleding te veroorzaken.
De oorsprong van het woord calcination verwijst naar het meest prominente gebruik, namelijk het verwijderen van koolstof uit kalksteen (calciumcarbonaat) door verbranding om calciumoxide (ongebluste kalk) te verkrijgen.
In toepassingen met glas, silica, kwarts of alumina vezels verwijst calcination naar het verwijderen van de ‘Size’, soms ‘finish’ genoemd, wat vaak een zetmeel is dat op het garen wordt aangebracht om het meer structuur en stabiliteit te geven voor de verwerking.
Hoewel deze sizes of organische afwerkingen slechts een klein deel van het product uitmaken, kunnen ze in sommige kritieke toepassingen ongewenst zijn.
Daarom worden deze hoogtemperatuurtextielsoorten gecalcineerd om alleen de afwerking te verwijderen, maar niet in die mate dat het de prestatie-eigenschappen van de vezel aantast.
Kwarts- en alumina-vezels worden het meest aan dit proces onderworpen, aangezien ze worden gebruikt in kritieke toepassingen binnen de lucht- en ruimtevaartindustrie. Klik hier voor voorbeelden van kwartsvilt dat is gecalcineerd.
Sommige glasvezels worden gedurende een beperkte periode thermisch behandeld om de organische stoffen eenvoudigweg te carboniseren. Dit resulteert in het karamelliseren en bruinen van de vezel. Het heeft ook het gewenste effect om het garen iets te ‘zetten’ voor extra stijfheid. Klik hier voor voorbeelden van gekaramelliseerde glastextiel.